پیشنهادی دگر

 

خوش اخلاقی ناشی از نیروی آن شادی درونزا

هادی مقدم دوست

 

 از هفته قبل تاکنون فکرم مشغول است نکند با پیشنهادی که داده ام – بدون اینکه به مهارتهای سینما رفتن آشنا باشید – فقط صرف داشتن شادی درونزا و تمایل به یک گردش کم هزینه راهی سینماهایی شده باشید که برای فیلم دیدن در آن مهارتهای بخصوصی لازم است تا دو ساعت تماشای فیلم واقعا خوش بگذرد. یک چیزی را که خود بنده هفته گذشته در سینما میلاد ( میدان شهدای تهران ) برای صدمین بار تجربه کردم ، مهارت "گوش کردن به حرف کنترلچی" بود. قضیه از این قرار است که کنترل چی های سینماهایی که بلیط های بدون شماره صندلی می فروشند به دلیلی که بر بنده نامعلوم است انگار موظف هستند که تمام تماشاچیان حاضر در سینما را در یک گوشه یا یک ردیف کپه کنند و اجازه ندهند هر کس هر ردیفی که دلش خواست بنشیند و این موضوع به هنگام تذکر از طرف کنترلچی به احتمال زیاد باعث برخوردن به مشتری سینما خواهد شد. خاصه اینکه رفته باشید روی یک صندلی و در ردیف ذلخواه نشسته باشید و حالا کنترلچی بیاید شما را از آنجا بلند کند. پیشنهاد بنده این هفته به شما ضمن معرفی یک فیلم سیاه و سفید به اسم محاکمه در خیابان ساخته آقای مسعود کیمیایی این است ، روزی که برای گردشگری ارزان قیمت به سینما می روید اگر کنترلچی به شما تذکر داد که از این جا بلند شوید و بروید ردیف جلو بنشینید ناراحت نشوید و حرفش را با خوش اخلاقی  ناشی از نیروی آن شادی درونزا گوش کنید. ایشان و مدیریت سینما حتما دلیلی برای این کار دارد. راستی تا فراموش نکرده ام بگویم که روزهای معمولی در سینمایی مثل سینما میلاد قیمت بلیط هزارو پانصد تومان است و روزهای نیم بها ( سه شنبه ها ) هفتصد و پنجاه تومان. یعنی اگر شما با یک اکیپ چهارنفره و با بلیط اتوبوس بخواهید به این خوش باشی ارزان بروید تنها سه هزارو سیصد و بیست تومان هزینه شما خواهد. یعنی نفری هشتصد و سی تومان. ببخشید ! آیا این پیشنهادهای من شما را ناراحت می کند ؟ هفته دیگر درباره دلایل احتمالی ناراحتی شما پیشنهاداتی خواهم داد.

  
نویسنده : هادی مقدم دوست ; ساعت ۸:٠٢ ‎ب.ظ روز ٢۱ آذر ۱۳٩٠
تگ ها :